Küçük Paşam

11 aylık oldun, büyüdün, hareketlendin.. Artık ne istediğini çok güzel bir şekilde anlatabiliyorsun bize. Sana zorla, istemediğin hiçbir şeyi yaptıramıyoruz, birazcık inatsın:) Gönlün olsun, sen mutlu ol da birtanem, biz hep yanındayız miniğim.

2 aydır kiloyu bırak, gramaj almadın, yemek istemiyorsun hiçbir şeyi, ben de zorlamak istemiyorum, nasılsa isteyince yiyeceksin diye. Ama dikkat ediyorum gelişimine, hareketlisin, biraz da ona bağlıyorum. 9,5 aylıkken ayaklandın kuzum, 10 aylıkken adımlar attın, şimdi koridorun bir başından diğer başına tek başına rahatlıkla yürüyebiliyorsun. Heyecan yaptığın zaman koşmaya çalışıyorsun, düşüyorsun o zaman. Gözümüz hep üstünde, yalnız bırakamıyoruz seni, çünkü her an bir yerleri kurcalamaya meraklısın. Önce çekmeceler çekti ilgini, bizden gördükçe öğrendin nasıl çekileceğini, bir iki deneme sonrasında en sevdiğin şey oldu, bizim de en korktuğumuz. Sonra dolap kapaklarını açmayı öğrendin, hareketlendikçe merakın arttı, her yolu denemeye başladın, biz de peşinden koşturmaya. Evimiz bu dönemde çok hareketli küçük paşam, sayende.

Şükrediyorum her gün Allah’ıma güzel oğlum, iyi ki geldin, iyi ki varsın..

Seni çok seviyoruz totişim..

Annen:)

26.01.2010