Canım Oğlum’a

Bebeğim, 03.03.2009 Salı günü saat 11:30’da seni gördüğümde dünyanın en mutlu insanı ben oldum. Kalp atışlarım o kadar hızlanmıştı ki mutluluktan, sana bakıp öylece ismini düşünmüştüm, Ozan Utku…4,5 kilo ağırlığında ve 50 cm boyundaydın. 3 gün kaldık hastanede seninle, zordu, ama yanımdaydın ya her şeye değerdi. Eve ilk geldiğimizde, ilk beşiğinde yatışında gözlerimi senden ayırmak istemiyordum. Hala öyle ya:) Bir haftanın sonunda göbeğin düştü, ilk banyonu yaptırdık. Ben yine heyecan içerisinde..

Biraz uyku problemimiz oldu, doğru düzgün yemedin, sarılık oldun. Çok korkuttun bizi, ama sen inatçı ben inatçı yendik sarılığı 15 günde. Derken gaz sancısı çektiğini, bu yüzden uyuyamadığını anladık, çok ağlıyordun. Uykusuz geceler bizimdi, önemli değildi, tek istediğim senin ağrılarının son bulması ve gülücükler dağıtmandı. Günler geçiyor sen büyüyordun, ben de seninle büyüdüm, gülmeyi öğrendin. İlk söylediğin bize kocaman bir AGU oldu. Babanla benimle agulaştın durdun. Çok heyecanlanmıştık.

Kahkaha atmaya başladığında, seni güldürebilmek için her yolu denedik. Babanın komik halleri gerçekten de komikti. Gün geçtikçe her şey daha iyi olmaya başladı. Kilo artışın iyi, boyunun uzaması güzel, demek ki doyuyordun, ben mutlu oluyordum. Emzirmek çok da keyifliymiş. Hele de elin kolun oynamaya başladıkça, yüzüme dokunmaların yok mu? Okşuyorsun yüzümü, beni tanımaya çalışıyorsun, elini yüzünü öpüyorum ben de.

5.ayında ek gıdalara başlayalım dedik, meyveleri tattırayım dedim ilk önce, şeftaliyi hiç sevmedin nedense? Ben

de seni zorlamadım, sen istedikçe verdim. Bazen güzel yiyorsun, bazen de ağzını öyle bir yumuyorsun ki, imkanı yok yedirmenin. Baban seni güldürünce yedirmesi kolay oluyordu. Küçük oyunumuzu öğrendin, artık gülerken ağzın kapalı gülümsüyorsun bize. Dikkat etmeye çalışıyorum sağlıklı beslenebilmen için, daha iyi büyümen ve gelişimini güzel tamamlayabilmen için. Bu dönemde sola dönmeyi öğrendin, epey sonra da sağa dönmeyi. Şimdi ise halıda boydan boya dönerek dolaşıyorsun.

6. ayın bittiğinde dişin çıktı, hem de 2 tane. Belliydi, 4. ayında başlamıştın damaklarını kaşımaya, erken diyorduk ama sürpriz oldu bize de. Şimdi tavşanımsın benim, kahkaha atınca çok güzel görünüyor dişlerin. Ama ısırmaya da başladın bu arada. Şimdilik bir şey demiyorum, gülüyorum.

Seninle her anım o kadar dolu dolu ki, her an güzel şeyler öğretiyorsun bize. Her gün şaşırtıyorsun bizi, hayran hayran sana bakıyoruz. Emeklemeye çalışıyor, epey yoruluyorsun. Kucağımıza aldığımızda aşağı inmek için her şeyi deniyorsun, oturtmaya çalıştığımda kalkıyorsun, ayağa kaldırdığımda ise oturuyorsun. İstediklerini öyle güzel anlatıyorsun ki, kıyamıyorum sana.

Böyle işte güzel oğlum. Bilebilir miydim ki bu kadar tatlı olacağını, her anıma heyecan, mutluluk ve güzellik katacağını? Hayatımıza renk kattın bebeğim, hoş geldin canım oğlum.